Hoe vind je een veilige plek om je geest te voeden?

Wat is hsp

Ik heb veel te danken aan de woorden, “Ik ben een hooggevoelig persoon”, gegarandeerd door mijn leraar – Janeivers. De dagen dat zij mij als een klein kind “opgroeiden”, hoop ik dat ik niet alleen een geschikte spreker voor mijn generatie zal zijn, maar dat ik zo ver zal gaan dat ik een belangrijke bijdrage aan mijn generatie kan leveren door andere mensen te creëren die gevoelig en bijzonder genoeg zijn om een verschil in deze wereld te maken.

Als wij een wereld ontwerpen die groot genoeg is voor mensen die een levensstijl nastreven die dit festivalseizoen helaas niet kon worden74 , moeten wij individuen kweken die hoog genoeg zijn om voor zichzelf een nieuwe wereld op te bouwen in plaats van de oude die ik in de toekomst zou willen verlaten.

Als HSP’er weet je dat bewustzijn en aandacht tot de belangrijkste instrumenten behoren die je in je leven kunt hebben! Hoogsensitief zijn is een uitdaging op vele niveaus, want het plaatst je op een kruispunt tussen je eigen ik en een wereld waaraan je wilt ontsnappen.

We zien mensen die afstuderen aan de middelbare school of universiteit en problemen hebben met sociale trauma’s. Een van de belangrijkste hulpmiddelen die ons in dit proces van zelfonderzoek worden aangereikt is het bewaren van een open geest en een helder hart, wat een uitdaging kan zijn in zo’n snelle maatschappij of toekomst. Als u een trauma van welke aard dan ook doormaakt, moet u weten dat de beroepsopleiding en de psychologische begeleiding van u vragen om zuur helder te zijn en onder vier ogen die gevoelens en de gewoonten die in uw psyche-ruimte zouden kunnen ontkiemen of groeien, los te laten. De eerste veertig dagen van het trauma zijn cruciaal en de beroofden, de kwetsbaren en de schuwen moeten veel werk aan zichzelf verrichten en zich door alle emotionele bagage heen slepen die onze angsten, zorgen en problemen op hen hebben gedumpt.

Hoewel bepaalde soorten trauma’s, zoals kindermishandeling, verlating of zelfs huiselijk geweld, zich over de hele wereld verspreiden, zijn er nog veel te veel gevallen die in de eerste plaats naar onze kusten komen en die verband houden met situaties waar niemand vat op heeft, zoals ontkenning, het Lake player-syndroom of seksueel misbruik. Over het algemeen zijn we geneigd de wereld op te ruimen na elk soort ongeval of aanranding, maar ook voordat een soortgelijk geval hier toeslaat.

Onze wereld is bijvoorbeeld vol van kindermisbruik in al zijn verschillende vormen; hoe werd je behandeld door je ouders? Hoe werd je behandeld door je leraren, vrienden, leeftijdsgenoten? Hoe werd je behandeld door priesters, nonnen of de machthebbers? En wat gebeurt er met je onderbewustzijn na dit soort ervaringen? Wie of wat heeft dit soort dingen ingesteld als ze gebeuren?

Tot op zekere hoogte staat de maatschappij toe dat mensen die arm en machteloos zijn, zich achter maskers verbergen en zich voor de maatschappij vermommen. Degenen die proberen hun innerlijke kracht te bezitten, hebben zichzelf onbedoeld aan anderen overgegeven om te etteren en zullen zichzelf maar al te snel vernietigen. Als trauma een natuurlijk en onvermijdelijk deel van het leven is, wat gebeurt er dan met het lichaam en het cellulaire geheugen na een of andere aanval of trauma? Verhardt het, verhardt het als ijs in een lager lichaam? Dit is wat zoveel “onoplosbare” mensen zich schuldig laat voelen na elk soort trauma om vervolgens als “slachtoffer” bestempeld te worden. Degenen die een trauma meemaken kunnen ook lijden aan depressie, zelfs na ontslag, of soms zelfs na het krijgen van een promotie! Dit komt omdat trauma’s DAAR zijn voor een reden; een diepere, meer betrokken, meer doelgerichte vraag waar we onmogelijk het antwoord op kunnen weten? Met andere woorden, het is ontkrachtend en doet pijn om redenen die voor ons onbekend blijven. Niemand kent het verhaal achter een trauma of weet hoe een daad van moed kan voelen en eruit kan zien of welke uitkomsten men kan verwachten.

Lees meer

Burn out 

Coach 

Leave a Reply

Your email address will not be published.